Resumo
(...)
Tiu Zé Mielgo rapou-las buonas, mas nun fúran oureilhas de cochino! Bida de probe, so anda palantre quando un antropeça!
Houbo un anho, pul fin de berano, cun las jeiricas de la cortiça que le habien sobrado a calcéren-le ls bolsos, arresolbiu-se a ir a la feira de Palaçuolo, a mercar uas cholas, que l filho de sou pai tamien habie de ser home de strenar uas cholas, pa andar çcalço bien chegában ls anhos malos!. (...)
*jornal Nordeste
Tiu Zé Mielgo rapou-las buonas, mas nun fúran oureilhas de cochino! Bida de probe, so anda palantre quando un antropeça!
Houbo un anho, pul fin de berano, cun las jeiricas de la cortiça que le habien sobrado a calcéren-le ls bolsos, arresolbiu-se a ir a la feira de Palaçuolo, a mercar uas cholas, que l filho de sou pai tamien habie de ser home de strenar uas cholas, pa andar çcalço bien chegában ls anhos malos!. (...)
*jornal Nordeste




Reconheço esta cara. :-) Gosto muito da saturação da fotografia que tirou. Obrigado por partilhar, até porque eu sou natural de Sendim. Muitos parabienes i que bolte a Sendin a tirar inda mais retratos galanos.
Muito bom!!!
Belíssimo registro ... parabéns com 5*****.
um previlegio para poucos, estar com pessoas tao especias, que tem historias para contar. Gostaria de etar em seu lugar. Parabens por eternizar tao bem .*****
Fantastica! Excelente trabalho!
Tradições e vidas sem poluição das cidades....que BELA FOTO.
Boa foto
Um registo excelente. Parabéns.
todas excelentes parabens
Sensacional!!! GP ********************************* Beijos
excelente registo, lindissima galeria, eu tenho duas costelas de tras os montes, execelente região, muitos parabens, 5*
grande foto !!!!
Muito bom, parabéns por mais esta GP!!
grd exposicao
... grande foto !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! parabéns ...
Espectacular! Parabéns
EXCELENTE PORMENOR FOTO COM MUITA QUALIDADE ********
olhando esta foto nao resisto a contar a história do Xé Cebolo, o personagem não é este mas sim de Malhadas: hora era dia de feira de ano no Naso, e Xé Cebolo, guardador de vacas, levantou-se cedo, e com o saco da merenda feito pelo Amo de véspera, continha como sempre pão e cebola. Como sempre ele comia o pão e escondia a cebola no muro de pedra, que delimitava os pastos...não fosse o Amo levar-lhe a mal, tal ousadia...as cebolas grelaram e fizeram ruir o dito muro para descontentamento das partes meeiras...ele ficou aflito, pois punha em risco as botas novas que o Amo lhe trazia da feira...os seus conterrâneos não perderam a opurtunidade de lhe arranjarem a alcunha de Cebolo, que se perpectua na sua filha e continuará pelos netos fora. esta história foi-me contada pela dita num memorável passeio fotográfico com o Antero de Alda e o Zé Correia, que a imortalizaram em fabulosos retratos a fiar o linho....enfim os tempos mudaram e continua tudo na mesma por aqui. Este sorriso não engana!!!! abraço
Ternas lembranças de infância!
Um excelente registo.